Piłsudczycy - Kresy

Marszałek Józef Piłsudski często gościł w Grodnie. Wszak Grodno, leżące w połowie drogi między Warszawą, a ukochanym przezeń Wilnem. W ziemi grodzieńskiej leżą Druskieniki, gdzie najchętniej wypoczywał po wyczerpującej pracy dla Państwa. To też nieraz w przejeździe zatrzymywał się Piłsudski w Grodnie, zawsze ze szczerą radością witany przez ludność miasta. Wyrazem uczuć miasta była uchwała Rady Miejskiej w 1930 roku, by prosić Marszałka Józefa Piłsudskiego o przyjęcie honorowego obywatelstwa miasta Grodna. Widok ogólny pomnika ku czci poległych obrońców Grodna na placu Tyzenhauza, lata 30. Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe Dnia 4 października 1921 roku Piłsudski wysiadł w Łosośnie z pociągu (na ten dzień przełożono obchód rocznicy uwolnienia Grodna od bolszewików w dniu 26 września 1920 r.), witany strzałami armatnimi. Z dostojników przybyli na spotkanie: gen. Rydz Śmigły, ówczesny dowódca II Armii, starosta Kazimierz Rogalewicz, prezydent miasta Edward Listowski i inni. W powozie zaprzęż...

Według opowieści z dawnych czasów Józef Piłsudski kilkakrotnie odwiedził Głębokie i okolice. W młodości gościł w Mosarzu, ale nie przywitali go zbytnio — właściciel, Kalikst Piłsudski, unikał swego rewolucyjnego krewnego, ponieważ Józef był już kilka razy w więzieniu carskim. Następnie, gdy Polska odrodziła się, a jego krewny został jej przywódcą, Kalikst bardzo żałował swojej nadmiernej ostrożności. Ale więzi rodzinne nadal nie zostały przerwane. W maju 1935 roku, kiedy zmarł Marszałek Józef Piłsudski, podczas uroczystości żałobnej obok portretu z czarną wstążką na rękawie stanęła córka właściciela Mosarza, Maria. Niestety udokumentowany jest tylko fakt, że Józef Piłsudski spędził cały dzień w Głębokiem 12 sierpnia 1922 roku. Głębokie, widok z bramy. W oddali widać skwer Piłsudskiego oraz pomnik ku czci Jego imienia. Fot. Muzeum Historii Fotografii w Krakowie W nocy z 11 na 12 sierpnia 1922 roku Naczelnik Państwa Józef Piłsudski wraz z rodziną przejeżdżał przez Wilno. Towarzyszyli mu...

W dniu 9 lipca 2020 roku członkowie oddziału Związku Piłsudczyków Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzili wyprawę rozpoznawczą w okolicach wsi Hermanowicze (wieś w rejonie szarkowszczyńskim obwodu witebskiego), aby sprawdzić informacje o grobach polskich żołnierzy poległych podczas wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. mjr. Władysław Dąbrowski, fot. Muzeum Polskich Formacji Granicznych im. mjr. Władysława Raginisa Odkryliśmy, że 5-6 kilometrów od wioski Hermanowicze, obok ruin fundamentów i piwnic dawnego majątku Podolszczyzna, znajduje się kwatera polskich żołnierzy na terenie o wymiarach około 20 na 20 metrów. W kwaterze znajduje się 6 grobów: 5 szeregowców (nazwiska są czytane) 30. Pułku Strzelców Kaniowskich, którzy polegli (zamordowani) w potyczce z bolszewikami dnia 6 czerwca 1920 roku, oraz grób polskiego oficera (według opowiadań). Jego pomnik znajduje się 5 metrów od grobów i leży w ziemi na skraju urwiska, co uniemożliwiło odkrycie napisu. Również przy wejściu znajduje się g...

W okresie międzywojennym na terenie Głębokiego znajdowały się dwa cmentarze, na których pochowano żołnierzy polskich poległych podczas zdobycia i obrony Głębokiego w wojnie polsko-bolszewickiej. Fragmenty nagrobków z Berezwecza. Zdjęcie: Leanid Juryk/belsat.eu W rejonie miasteczka Głębokie w czasie wojny polsko-bolszewickiej stoczono dwa boje. Pierwszy z nich miał charakter ofensywny. Między 4 a 13 czerwca 1920 roku oddziały dowodzonej przez gen. Kazimierza Sosnkowskiego Armii Rezerwowej zadały ciężkie straty prawemu skrzydłu sowieckiej XV armii, odrzucając je za rzekę Autę. Założeniem drugiego z nich było opóźnianie ofensywy Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego. W dniach 5-7 lipca 1920 roku oddziały 1 Armii gen. Gustawa Zygadłowicza, zbierające się dopiero po przegranej bitwie nad Autą, stawiały opór natarciu sowieckich III i XV Armii. W wyniku 2-dniowych walk większość sił polskich została zmuszona do odwrotu w kierunku Mołodeczna. W październiku 1920 roku Polacy...

W przeddzień 101. rocznicy powstania Policji Państwowej Rzeczypospolitej Polskiej Piłsudczycy oddali hołd grobom funkcjonariuszy Policji Państwowej II Rzeczypospolitej znajdujących się pod ich opieką na cmentarzu Kopciówka w Głębokiem. Kwatera funkcjonariuszy Policji Państwowej II Rzeczypospolitej na cmentarzu Kopciówka w Głębokiem W kwaterze pochowani zostali funkcjonariusze Policji Państwowej II Rzeczypospolitej, który polegli bądź zmarli w pierwszym dziesięcioleciu Polski odrodzonej: Józef Juralewicz / Poster. P.P. / ur. 1899 r. / zm. 16.II.1924 r. Antoni Kusza / Poster. P.P. / ur. 1896 r. / zm. 3.VII.1924 r. Władysław Mikuła / Poster. P.P. / ur. 1903 r. / zm. 25.XI.1925 r. Stanisław Sadowski / Poster. P.P. / ur. 1891 r. / zm. 8.II.1927 r. Aleksander Sebastianiuk / Poster. P.P. / ur. 1897 r. / zm. 9.III.1929 r. Jan Stryżko / Poster. P.P. / ur. 1904 / zm. 25.XI.1925 r. Powyżej, obok kaplicy cmentarnej Św. Eliasza znajduje się grób komisarza posterunku ...

W dniu 27 czerwca br. przeprowadziliśmy wyprawę rozpoznawczą w okolicach Dzisny rejonu miorskiego, w celu znalezienia strażnicy KOP "Kopciowo“ i grobu jej dowódcy, sierż. Pietrzyka. 17 września 1939 roku strażnica KOP "Kopciowo" została zaatakowana przez 2. kompanią kpt. Zorina z 22. Wietrińskiej komendantury Ochrony Pogranicza NKWD kpt. Kuchariewa. Po 5 - minutowej walce Polacy wycofali się... sierż. Marek Pietrzyk - ur. 24 marca 1902 r. w Melonku powiatu Opatów, woj. kieleckiego, syn Pawła i Katarzyny z Sitarskich. Służbę zasadniczą rozpoczął w 1924 r. w 3 Pułku Piechoty Legionów w Jarosławiu. Od 1926 r. nadterminowy, potem zawodowy żołnierz Korpusu Ochrony Pogranicza. W maju 1929 r. z wynikiem dobrym ukończył kurs doskonalący dla podoficerów zawodowych w Centralnej Szkole Podoficerskiej KOP w Osowcu. Rozkazem z dnia 29 września 1933 r., w stopniu plutonowego przeniesiony z Batalionu KOP "Podświle” do Batalionu KOP "Łużki“. Pełnił funkcję do...

"Myśliwym "zawziętym", jakich w Polsce spotyka się wielu, marszałek Piłsudski nie był właściwie nigdy. Łowy traktował jako sposób dostarczania pożywienia mięsnego, albo po prostu jako pretekst do przebywania z przyrodą. Zawsze daleki był od zabijania zwierząt niepotrzebnie, dla sportu. Nigdy nie przychodziło mu na myśl zabijać więcej zwierzyny, aniżeli potrzebowałby sam lub jego najbliżsi. Nigdy nie polował dla samej przyjemności polowania, czyli w przełożeniu na język zwykły — dla przyjemności zabijania". Mieczysław Lepecki Niezmiernie cennym i bardzo ważnym dokumentem, świadczącym o żyłce myśliwskiej Józefa Piłsudskiego, jest jego fotografia w stroju myśliwskim ze strzelbą w ręku, która w wielu publikacjach zostało błędnie podpisane jako polowanie Piłsudskiego w tajdze syberyjskiej podczas zesłania na Syberii. Józef Piłsudski na polowaniu, fot., za: J. W. Kobylański, Epizody myśliwskie w życiu Marszałka Piłsudskiego, Warszawa 1936, s. 7 W okresie mię...